Film Tren istasyonunda başlar. Hachi yük, eşya taşır misali vagondan indirilip yeni sahibine doğru yol alırken, kendisini taşıyan el arabası tökezler. Hobaleyy misali yere düşer. İstasyonda ne yapacağını bilmeyen kazlar gibi sağa sola dolanırken, bir adamın önünde durur ve aşağıdan yukarıya doğru melül bir bakış atar. Elemanımız bir profosördür. Bu sevimli köpeği yanına alan profosör önceleri ondan kurtulmaya çalışsada artık ayrılmaz ikili olurlar.

Kendileri Safkan Akita cinsi köpek olan Hachiko  her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya yürüyen profosöre  eşlik eder. Tren istasyonunun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıkdan sonra evine geri döner. Bizim Hachi Profun dönüş saati yaklastığı sırada bir koşu istasyona gider. Bunu gören bizim prof noluyor lan bu benim akşam dönüş saatlerimi nasıl hesaplıyor desede seni gidi akıllı hachii diyerek aralarında ensest bir ilişki doğar.

Bunun adı sevgidir. Bundan sonra  bizim hachi sahibini istasyona bırakır, Zamanı geldiğinde sevgiliye duyulan özlem misali çıkışda  her zaman profu karşılar. Gözü ondan başkasını görmez.  Görenlerin şaşkınlıklarını gizleyemediği bu olay her  gün tekrarlanır.  Hiç saatini şaşırmayan hachi bir gün sahibinin neden geç geldiğini anlayamaz. İşte tam da hikaye burada başlar. Hachi boynu bükük eve döner. Ertesi gün aynı saate bir daha gider ama ne gelen vardır ne de giden. Bizim duygusal hachi bu olayı kafasına takar. Depresyona girer. Şimdi sayın okuyucu kitlesi ben burdan sonrasını anlatmak istemiyorum. Hani izlemek falan istersin ondan dolayı başka yerden konusunu okuyupta filmin içine etme. Şunu bilmelisin ki Hachi Japonya da bir kahramandır. Heykeli dikilesi olmaktan çıkmış, bizzat heykeli dikilmiş türüne az rastlanır bir hikayeye sahiptir.

İzleyin, izlettirin cinsinden olup, ölmeden önce izlenilesi film kategorisine kendilerini soktuğumu belirtmek isterim.

İmdb: 8.1, Rotten:5.5

ROMAN: Freidoune Sahebjam
YÖNETMEN:Cyrus Nowrasteh
SENARYO: Cyrus Nowrasteh, Betsy Nowrasteh
OYUNCULAR: James Caviezel (The Passion Of The Christ, Pay It  Forward), Shohreh Aghdashloo (House Of Sand And Fog, X Men:  The Last Stand) , Mozhan Marno , Navid Negahban (24)
YAPIMCILAR: Stephen McEveety, John Shepherd, Todd Burns
YAPIM YILI: 2009
TÜR: Dram, Gerçek Hikaye

Süreyya yı taşlamak bir film olarak görülmemeli. Filmin içeriğini az çok bilirken, şoray karakterini zerre kadar tanımıyorken, film bittiğinde şorayı içimde hissettiğimi, ona yapılan her zulümü bağrımda hissedeceğimi bilseydim elimde olan bu filmi çok daha önceleri izlerdim. Avatar ve İnception’ u üst, üste koysalar kesinlikle insan üzerinde bu derece etki bırakamaz. İlk defa bir filimden sonra su içesim, elimi yüzümü yıkayasım geldi. Bugüne kadar evet çok film izledim ama hiç birisi şoray kadar beni etkilemedi desem yalan olur. İslam kisvesi adı altında verilen kararlar, riyakarlık, gıybet, şehvet dolu insanların bir araya toplanıp çemkirmesi Allah’ ı bu işe alet etmeleri… Çok gerçekciydi. İzlerken bu olayların Dünya’ nın her hangi bir tarafında gerçekleştiğini, gerçekleşebileceğini bilmek duygusu işte insanı çileden çıkartan, insanı Süreyya ya bağlayan kesit olsa gerek.

Olay budur dedirten filmin ta kendisidir.  Ölmeden önce izlenilmesi gereken filimlere bir yenisini daha eklediğim için ayrı bir şekilde mutluyum. Bu kategoriye nedense hep uzakdoğu filimlerini ekliyorum. İp Man de uzakdoğu filmidir. Bruce Lee nin çok filmi çekilmiştir. Yok oğluydu, yok hayatıydı, yok karısısıydı, görümcesiydi, kaynatasıydı falanda fıstık dersiniz ama hiç hocası var mıdır, yok mudur diyeniniz olmaz. Bruce Lee ye bu dövüş sanatını herhalde uzaylılar öğretmediğine göre bir bilge mutlaka olmalı. İşte bu Film o ustanın hayatını anlatıyor. Anlatıyor ama ne anlatıyor. Dillere destan bir şekilde. Aha da benim gibi ölmeden önce mutlaka izle çığırtkanlığında. Açıkcası ben dövüş filimlerini pek sevmem, haz etmem. Bayağı bulurum. Havada ucan adamlar, ölmek bilmeyen figüranlar, ölüp, ölüp tekrardan dirilinenler ama İp Man apayrı bir film. O’ nu ancak izlediğinizde hak verirsiniz. İp Man’ i oynayan Donnie Yen sen nasıl bir adamsın. Sen insanmısın ya! Bu nasıl bir özgüvendir. O güzel tebessümü izleyeciye nasıl bir aktarma şeklidir. Bu ne ustaca bir rol kesmedir.  Bu filmin  ülkemize gelmemiş olması  çok ama çok büyük bir kayıp. İMDB’ de  en iyi 250 film arasında  hızla yukarılara doğru yükselip 8.2 gibi bir oy oranına sahip bir filmi  Gişe üzerine kurulmuş olan bu sektör aslında sinemadan zerre kadar anlamadığını bir kez daha kanıtlamış olsa gerek.