Basın acıklaması

Evet nerede kameralar o tarafa bakacağım? Önce frendfeedi kapadım. Akabinde facebook’u kapadım. Hemen ardından twitterimi(özel hariç) kapadım. Dedim ki; hepimiz madem koyunuz! o zaman ben, koyunlar içinde benekli olanım.  Her yere üye olmak, her yer de ayrı, ayrı mesaj yazmak inan ki adamı yoruyor. Sanki bir bokmusum gibi insan bir zamandan sonra kendini kasıyor. Sanki millet toplanmış benden ileti bekliyor. Hele  arkadaş listem ne kadar coksa hani egolarım tatmin olacak duygusu yok mu!  Adamı öldürür… İnternet yararlı bir şey ama o kadar bencilce kullanıyoruz ki hakikaten işin gılkı çıkıyor. Halbuki hayatta çok daha değerli şeyler var. Bazen neti acıyorum inan ki ne yapacağımı bilmiyorum. Öyle mal gibi bakıyorum boş, boş ekrana. Msn de hep aynı kişileri görmekden midem bulandı. Asosyal biri olmak istemiyorum.Gerekirse gemileri yakarım. Eskisi gibi internet ile aram iyi değil.  Yani anlayacağın yokum ben orada, burada…  Bufalo sürüsü gibi koşmuyorum, deli dana gibi her şeye atlamıyorum.  Ben aslında süpermen ile ironman karısımı bir şeyim. Ben var ya ben aslında…

PAYLAŞ:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Add to favorites
  • email
  • Live
  • MSN Reporter
  • MySpace
  • RSS
  • Technorati
  • Twitter
Kategoriler: Benden, Yazılar
Etiketler:
Toplam Okunma Sayısı 398 | Bugün Okunma Sayısı 0
Konu Yayınlanma Tarihi: 7 Mart 2010, 11:58
Yazıya Yapılan Yorumlar İçin RSS


3 Yorum Yapılmış

  1. 1

    fz
    7 Mar 2010 ~ 23:59

    facebooku ben de kapadım bir rahatladım anlatamam, sanki bir yükdü de kalktı üstümden :) Friendfeede arasıra bakıyorum henüz kapatmadım ama… Twitterı de sevemedim gitmişti zaten arada bakıyorum, sevdiğim kişileri görüyorum şaşırıyorum yazdıklarına falan…Sonra bakıyorum egolar cidden tavan yapmış:) Eski zamanları özlüyorum sonra, hani blog blogculuk, komşuculuk oynadığımız. Ama o zamanlar geride kaldı dönüleceğini sanmıyorum… Msnden bana da böğ geldi. Bi engelliyorum tüm listeyi, bi açıyorum, genelde offline açıyorum o da açarsam, Eskisi gibi nete girer girmez msni açmıyorum, aklıma bile gelmiyor… Sıkıyor mu ne bu meret bir süre sonra? Bir de bi dünya adam oldu, dayımdan tut da ilkokul 1 deki kuzen çocuğuna kadar… Kaçmak istiyor insan belki

  2. 2

    e-vren ;)
    9 Mar 2010 ~ 19:46

    Bu yorumu yazarken bile “yazmama”yı düşündüm. Hissettiklerini ben de epeydir hissediyorum. Bizdeki bu ruh hali sanırım internete doymuş olmaktan kaynaklanıyor. Yıllar blog yazıyor olmanın verdiği bir “heves alma, bıkkınlık vs.” de olabilir. Hislerime tercüman olmuşsun ama yazında da belirttiğinin aksine sen benim için yine de blog yazarları içinde idolsün ;)

  3. 3

    kayhanovic
    24 May 2010 ~ 08:19

    Baykal gibi geri döndüm. Anam olmuyor öyle malesef (:

Yorum Yazın