Teşekkür ederim
Neden her defasında insan öldükden sonra değeri anlaşılır?! Özhan Canaydın ölmüş diyenlere O ölmez. O varya o kedi gibidir diye başlayan kelimelerimden utandım. Sonraları sanki yakınımdan biri vefat etmiş gibi hissettim. Bir insana anti duygular beslemek o kişiden ölesiye nefret etmek anlamına gelmediğini farkettim. Keşke hiç yönetime girip kendini yıpratmasaydı. İtiraf etmek gerekirse harika bir insandı. Sokakta görüp  eli öpülesi adamdı. Ne dersen de. Boş! Bir gerçek var. Ne olursan ol. ADAM ol. BAŞKANIM toprağın bol, mekanın cennet olsun. Benden yana Hakkım helal olsun.
Semra
23 Mar 2010 ~ 19:54
Özhan Canaydın’ı bundan 3-4 yıl önce yakından görme fırsatım oldu;sahip olduÄŸu tekstil fabrikasının çalışanları için verilen bir piknikte..Ailesiyle birlikte çalışanlardan ne çok uzak olacak ne de onları rahatsız edecek ÅŸekilde bir masada oturup ailecek mütevazı bir ÅŸekilde pikniklerini yaptılar.O gün yine çok yorgun ve bitkin görünmesine raÄŸmen onunla fotoÄŸraf çektirmek isteyen yüzlerce çalışanını geri çevirmedi ve hepsiyle tek tek fotoÄŸraf çekinip bir iki cümle sohbeti eksik etmedi.Ve bunları yaparken de öyle samimi ve doÄŸaldı ki,asla onlara birÅŸeyler lütfediyormuÅŸ havasında deÄŸildi.Onu hayattayken ilk ve son görüşüm oldu. Ä°lk görüşümde bende bıraktığı bu intiba sayesinde de hep aklımda beyefendi ve mütevazı biri olarak yer etti.
Allah rahmeti üzerine olsun inşallah..