Med cezir
Alır götürür beni uzaklara. Puslu yıllara. Orta 1 e mi ne gidiyorum. Bir halt iÅŸlemiÅŸ gibi sevinmiÅŸtim. Boru deÄŸil. Para biriktirip Levent Yükselin kasetini almıstım. Hem de yeni cıkmıstı. Taze! Hava atıyordum. Ezbere bilirim bunu. Aldım ya, para verdim ya… Halbuki ne kadar ufak ÅŸeylerle mutlu olabiliyormuÅŸum. Daha dün gibiydi. Ufak tefek sap sarı Türkçe yi bile doÄŸru düzgün konuÅŸamayan bir cücük düm. Åžimdileri oldum bir dana.  Yıllar ne de cabuk geçiyormuÅŸ. Vay anasını sayın seyirciler. Enteresan doÄŸrusu…
