“Bu SABAH yaÄŸmur var Istanbul da….
Anne Sözü dinler gibi masum…”
Bir ÅŸarkının dizeleri gibi, sessiz bir hüzün çökmüş üstüne bugün…
Ama bugünler geçici…
O yüzden ….
BaÅŸka renklerde bayraklar görürsen, ıslak sokaklarda …
EÄŸme başını, kaldır kafanı, dimdik yürü…
Unutma sensin bu Ülkenin , bu Milletin yegane KRALI…
Bilirsin ki…
Taç bazen yere düşer, onu çalan her Soytarı ;
Seninle alay etmeye cüret eder…
“Taç kimdeyse , Unvan ondadır “diyerek…
Kendini KRAL ilan eder…
Bazıları buna inanıp, yağdanlık olup, boyun eğebilir..
Ama herkes bilir ki…
Tarihin er meydanına çıkıldığında , kimin Şamaroğlanı ,
kimin Soytarı , kimin gerçek KRAL olduÄŸu , gün gibi ortaya çıkar…
Kuyumcu terazisi kadar hassastır , o MEYDAN…
Senin TACIN ise doÄŸuÅŸtandır…
DoÄŸanın Kanunu budur…ASLAN KRAL dır…
Senin Tacın YELE ndir…Ne kadar keserlerse kessinler Yeleni…
İnadına daha kuvvetli, daha gür çıkar…
Kim geçerse geçsin baÅŸa , senin KRALLIÄžIN , ASLA bitmez…
Başın dik yürü…
Çünkü SEN hayali 25 milyonların ,
Sahte Cumhuriyetlerin deÄŸil , TÜRKİYE CUMHURİYETİNİN evladısın…
SEN… Hile hurdanın , yalanın dolanın , büyünün , Paranın
AÅŸireti deÄŸil ;
Sevginin, Aklın, Namusun, Kültürün, Asaletin…
İMPARATORLUÄžUSUN…
SEN … Bir Semte, bir maç gününe sıkışmış deÄŸilsin, her zaman ,
her yerde ,dünyanın ilelebet ortak AÅžKISIN…
100 lerce yıllık mazinle , tarihi her olayda SEN varsın….
Evrendeki en büyük ARMA Aşkına, TARAFTARININ tarifsiz
SEVGİSİNE ve milyonların sonsuz SADAKATİNE sahipsin…
TAHT a kim, hangi entrikayla çıkarsa çıksın , senin KRALLLIÄžIN deÄŸiÅŸmez…
Yere düşşende , kalkarsın yüreÄŸinle , hakkınla helalinle…
TEK BÜYÜK olsanda , SEN hep efendi, SEN hep mütevazi…
Elvermez Asaletin, ezmezsin zayıfı, garibi ….
Çünkü SEN Kötülüğün deÄŸil , İYİLİĞİN Sembolüsün…
SEN günlerin deÄŸil, ASIRLARIN Takımısın…
BİN YILLARA vurmuşsun sayfa sayfa Damganı ,
çıkaramazlar TARİHTEN tek bir satırı…
Ne eşin var geçmişte , ne gelecekte benzerin , herşeyin,
her zaman üstündesin…
Sancağını aç , döndüğünde her seferinden…
Vursun AL I üstüme…SARISI aksın yüreÄŸime…
Åžereftir Senin renginle ölmek , andımdır Seni kefen diye örtmek…
Bil ki ; hep yanındayız , Seni ASLA bırakmayız…
Herkesten farklıyız…
Bu ÅŸeytani karabulutlar, geldikleri gibi giderler…
Çıktıkları yere, cehennemin ta dibine…
Ama o zamana kadar,
Zafer bu ÅŸartlarda dik yürüyecek olanındır…
O yüzden, kaldır kafanı bak ufuklara…
Çok yakında bir GÜNEÅž doÄŸacak bu topraklara…
Yüzlere vuracak alev alev KIRMIZISI,
milyonlara Işık olacak dalga dalga SARISI…
İşt O gün…
GALATASARAY diye inleyecek mahÅŸere kadar , dünyanın yarısı…
”Edip abi” seni seviyorum. Sen varya sen kitap yazsan Tuna Kiremitci çatt diye çatlardı emi…
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

