Valla ne yalan söyleyeyim, ilk blog tutduğum günleri hatırlıyorum. Sabahtan bir otururdum pisi basına geceye kadar blog, blog gezerdim. Oldukca aktif biriydim. Sanki blogumu birileri çalacak diye hazır kıta nöbet tutardım. Uçan kuşu bilirdim. Kimin eli kimin cebinde, kim ne yazmış haberim olurdu. Bir nevi türksat uydusu gibiydim. Bir şey karaladığımda bana yorum gelmesini beklerdim. Pisi basında 10 saat durduğum günleri bilirim. 10 dan fazla olduğu zamanlar bile oldu. Sokakta gezerken blog’umu özlerdim. Acaba biri yorum attımı derdim. evet bu bir hastalık çeşididir. Bir nevi virüs kapmıştım. Şayet bu evreleri yasıyorsan Allah sana akıl fikir versin emi… Geyiğin önde gideni olduğum için, 2 günde 200 üstünde yorum geldiği de oluyordu. Kayhanovic.blogspot.com da resmen kendimi deşifre etmiştim. Sağ da sol da fotolarım vardı (: Geçmişim oldukca komikdi anlatacağım çok sey vardı. Gel gelelim sıkıldım. blogspot’ daki tüm yazılarımı, anılarımı sildim. Onlar arkada kaldı. Sonra uyuz bir sendrom içine girdim. Dedim manyak mısın sen bu kadar saat net basında napıyorsun bıdı bıdıları. Bir kaç kez blog’umu kapadım. Her geri döndüğümde ferrarisini satan bilge hesabı  geri dönüş yaptım. Artık hit benim için önemli değildi, sayaçlar, kim girmiş, cıkmış umrumda değildi.  Hatta bana gelen yorumları cevaplamıyordum. Pagerankım kısa süreliğine 5 olup, 4 lerde gezerken ben motormuyum dedim, Google arama motoruna kendimi kapattım.    Uyuz, kendini beğenmiş, biri gibi profil çizmeye basladım. Ki asla bu değildim. Hit manyağı olmadığım için, reyting peşinde koşmamaya basladım. Elalemin bloglarını okumaya calıssamda yorum atmıyordum. Bazı istisnalar hariç…  Gercekten de çok zamanımı alıyordu. O kadar cok blog var ki, hangi birine yetişeyim. Tabi böyle uyuz olunca bana gelen yorum sayılarında düşme başlamıştı. ee haklılarda. Yorumlara cevap vermeyen bir insan modeli.Sonra kendi blog’umda bari yorumlara cevap vereyim dedim. Gel gelelim bir şey öğrendim. Yorum istiyorsan blog, blog gezeceksin. Aktif olacaksın. Bakma benim eski blog’umda 12 bin yorum gelmişti (:  ee bosuna demedim. Yüksek derecede doktora yapmış olduğum  belgem vardı ”Geyik”..

Şu gerceği unutmamak lazım. Şayet sen sabahtan aksama kadar net basında isen yanlış yapıyorsun. Hasta olduğunun farkında mısın? Hadi itiraf et, blog’unu cok seviyorsun. Kendinden bir parca verdin. Kapatmak isteyip de kapatamaman da bunun sebebi. Şayet yorum için blog tutuyorsan yine yanlıs yapıyorsun. Kimse için bir şey yapma. Hele ki tanımadığın insanlar için. Sen ol. Farklı ol. Herkes bir şey diyorsa, sen aynısını söylemek zorunda değilsin. Şiir den nefret ediyor, duygusal tiriplere giren bir insan değilsen, neden girmeye calısırsın manyak mısın sen? Baktın 10 kişi aynı konu üzerinde bir şey yazıyorsa sen bende yazmalıyım duygular içine girme. Eğer ilgi alanına giriyorsa yaz. Yoksa neden yazıyorsun? Hit için değil mi? Yine yanlış yapıyorsun. Blog’cuların %70′i marketing ürünlerini tanıtıyor. Haber siteleri gibi. Kardeşim; seni neden okuyayım ki, gider haber sitelerini gazeteleri takip ederim. Fikrin varsa söyle. Yoksa boşver…  Varsın yorum gelmesin. Yorum gelmesi için kıcını yırtma… Sonra ben blog’cuyum deme! Farkında mısın bilmiyorum ama yorum attığın yere gidip ne cevap vermiş diye bakıyormusun (: Ben bile bakmıyorum sen neden bakasın… Neyse istisnalar hariç hiç sanmıyorum. Blog tutuyoruz ama ne için tutuyoruz tartısılır valla… Lan o kadar cok blog var ki, hepsini takip etmek imkansız. Ben kendimi zor takip ediyorum… Eğer sabahtan aksama kadar gezebiliyorsan helal olsun sana. Enerjimi kaybettim hükümsüzdür