Allah; peygamberimize 50 rekat namaz diyor. Peygamberimiz geri dönerken hz musa’yı görüyor.  Ümmetin bunun altından kalkamaz git allaha Teveccüh et diyor. Taki 5 rekata düşene kadar bu git gel oluyor. En sonunda Hz musa gene git diyor. Peygamberimiz artık utandım diyor. EÄŸer yanlıs anlasılmazsam ÅŸayet  Allah patron, Hz musa sendikacımıki, böyle bir olay gercekleÅŸiyor. Bu olayı sorgulamıyorum. Bilen biri varsa acıklarsa sevinirim. Mesela eskiden duyardım Hz süleymanı gören karıncalar kacın Hz süleyman geliyor diye kendi aralarında konusurlarmış. Ben o aralar lan bu hocalar yokmu bol kese valla derdim. Bunun gibi bir çok seyde acaba derdim. Gel gelelim kuran mealini okuyunca kendimden utandım. Cahilin tekiymiÅŸim halbuki. Ayet olarak apacık  yazıyormuÅŸ. Ben ayeti inkar edip halbuki bilmeden tiye almısım… O yüzden derim ki hep; otu boku her seyi okuyoruz. Ä°ÅŸ kur-an’a gelince elimizi sürmüyoruz. Ä°ÅŸin utanç verici noktası bu… Kitap uÄŸruna milyonlarca insan ölmüş, savaÅŸlar çıkmış, imparatorluklar doÄŸmuÅŸ, batmış, Yüzlerce binlerce olay gercekleÅŸmiÅŸ… Kur-an inansanda inanmasanda milyonlarca insanın hayatını deÄŸiÅŸtirmiÅŸ. Yuzyıllar boyu olan ve bir kelimesi bile deÄŸiÅŸmeyen kitabı elimize alıp okumaktan cekiniyoruz. Ä°nsan önce merak eder dimi…Nedir bu diye!  Mesela bayram namazına yada cuma namazına gideriz ama neden gittiÄŸimizi bilmeyiz. Burada bir gariplik yokmu sizce? Adım gibi eminim ki bir coÄŸunuz benim gibi okucam lan valla okucam diyip kitaba bakıp yerine koymussunuzdur. Bunu neden yaparız ki… Okudum ve üstümden bir yük kalktı. En azından okumayanlardan bir farkım var. Sorulursa okudum daaa dicem. Yanlıs anlasılmasın kimseye neden yapmadın yanacan lan gibisinden konusmuyorum. Haddime bile deÄŸil. Neyse allah devletimize zeval getirmesin, milletimizin arasına nifak tohumları atan ÅŸerefsizlere aman vermesin. Terör yüzünden kaybettiklerimizi mekanı cennet yakınlarına bassaÄŸlığı diliyor. Kandiliniz hayırlara vesile olsun.
Temmuz, 2008 Ayının ArÅŸivi»
Mirac kandili
Ben kaçıyorum o kovalıyor
Gecenlerde karadenize memlekete gittim. Düğün hesabına. Her ÅŸey cok güzeldi. Hayatım boyunca böyle bir düğün daha görebileceÄŸime inanmıyorum. Aynı ÅŸehirde yaÅŸayıp, birbirimizden haberi olmayan kuzenlerimle tanıstım. Sülalemin ne kadar renkli olduÄŸuna ÅŸahit oldum. YeÅŸilin göğe yükseldiÄŸi, sisin çöktüğü herkesin delidivane olduÄŸu Horonların, davulların, zurnaların, kemençelerin, havai fiÅŸeklerin olduÄŸu renkli bir gece yaÅŸadım. KeÅŸke sonuda güzel olsaydı. Burada bir ÅŸeyden bahsetmiÅŸ olup büyük bir kazadan kıl payı kurtulduÄŸumu anlatmısdım. Adınada verilmiÅŸ sadaka demiÅŸtim. Hayatım malesef son durak filmine döndü. Azrail peÅŸimde. Kuzenin arkadası arabayı kullanıyordu. Bende şöförün yanındaydım. Birden deprem oldu sandım yer gök birbirine karıstı. Ulan ne oluyor demeden bir kilime sarmıslarda bir tepeden koy vermiÅŸler bizi gibi hissettim. Sakin olun, sakin olun yaralanan var mı gibisinden konusurak dısarı kendimizi attık. Allaha şükür bir yaralanma olmadı ama arabanın üstü pert oldu… Biraz daha öteye sürüklensek denize ucacak, olaya renk katacaktık. Bugün ucakla istanbula dönerken nasıl bir psikoloji içine girdiysem ucağın her an düşeceÄŸi olasılığı içinde yolculuk gecirdim. Birileri bana akıllı ol diyor. Alırım aklını diyor. Bunlar bir iÅŸaret. Hayatımda bir gariplikler oluyor ama haydi hayırlısı…Ben biliyorum nedenini ama söylemem önce kendimle yüzleÅŸmem lazım. sonra hayırlısı…
